Memmet Emmi, bundan 2 ramazan önce bir yazı kaleme almış ve ramazan alıverişinin kendi üzerine yaptığı baskı sonucu ortaya çakan trajikomik olayını okuyucuları ile buluşturmuştu. Ramazan da yaklaştığına göre, gelin o yazıyı birlikte hatırlayalım
MEMMET EMMİ VE IRAMAZAN ALIŞVERİŞİ
Hayırlı günler gözel hemşerilerim…
Memmet Emmiğiz bi değişiklik edip, çarşı-bazar gününü değiştirdi, Cuma yerine böğün indi şehire… İlçenin galabalıkılığını, görültüsünü galdıramaz oldu artık…
Malumuğuz, ıramazan geliveri, “Iramazanda gelen geden çok olur, iftarlık, sahurluk bi şeyler alan” dedim, garacavamın ardına kıl heybemi attım. Hava da yağışlıdı, üre çuvalının içinden çıkan naylonu yağmırlık yaptım kendime, attım üstüme…
Tam “Garacavayı çalıştıran” dedim, çalışmadı neğelet olası… “Kötülük tanrısı Hades benimle neci uğraşır ki” deye homurdanırkan, benim garı; “Hadisi madisi garıştırma Memmet, nazar etmişlerdir moturcaza” deyi çıkışıverdi…
Seslenmedim… Heybeyi omuzladım gibi yola goyuldum, dolmuşu gaçırmamak için…
Eyi kötü çarşıya indik… Hökümetin emekliye verdiği emekli maaşımı çektim, bangadan…
Bangadan çıktım, gasaba girdim… Sıra sıra dizilmiş etler dolaba… Hangısını seçecemi bilemedim… İlk olarak bi guzu baca aldım… Yanına 3 kilo dana guşbaşı, 3 kilo gıyma, 2 kiloda burjuva pirzolası dedikleri guzu eğe kemiği kestirdim. Benim garı, “Söğüş eti sever” dedim, haşlamalık 3 kilo da kemikli et goydurdum pakedin içine…
Gasapdan çıktım, bakkala uğradım… Çay, şeker, gave, hurma, un, bulgur, prinç, ne gadar ıramazan ihtiyacı varısa aldım…
“Bide guruyemişçiye uğrayan” dedim… Fındığından fıstığına, çekirdeğinden baharatına, kacusundan Antepfıstığına gadar doldurdum poşetleri…
Bangadan çektiğim emekli maaşıyla o gadar çok mazeme aldım ki, gendi başıma götürme şansım yoğudu… Dolmuşçuyu aradım, beheder olsun tüm mazemeleri dügganlardan alıp, arabaya goyverdi…
Çarşıda işim bitti, aşamıla vardık köye… Bizim köyün dolmuşcusu evime gadar çıkarıverdi… Mazemeleri yığdık evin öğüne. Bi mazemelere bakdım bi de cebimden çıkardım bezin içindeki paraya… Bitmemiş… “Ne güzel memleket” dedim, emekli maaşımla tüm ihtiyaçlarımı garşıladım, üstüne bi de iki aylık giçinecem para kaldı…
O anda benim garının, “Aaa Memmet, aaa goca… Galk malların yemlerini bi verelim” sesiyle uyandım… Ne güzel rüyaydı, gırk haramilerin mağarasına girmiş Ali Boba’nın mutluluğu vardı içimde, uyku sersemine… Eyilik uyandımda gendimi mısır ambarında sanan tavuğa döndüm…
Harbi, rüyamda aldığım mazemeleri alacak, üstüne de hiç para gelmeden galan parayla iki ay geçinecek bi emekli var mı bu memlekette?
Rüya işte… Gün değişmemiş, gene cuma inecez çarşıya… Garacava da bozulmayık, Hades uzak durmuş ondan… Emme bu ıramazan alışverişi Memmet Emmiğizi gara gara düşündürüpduru…
Galın salıcala…