Yaşanan üzücü hadise, kimine göre “Asrın felaketi” kimine göre de “Asrın ihmali” olarak nitelendirildi. Ancak bir gerçek var ki; o da hepimizin bildiği, depremin değil, binanın öldürdüğü gerçeği…
Hani, doktorluk ve öğretmenlik ya da askerlik mesleği için kutsal meslek (görev) derler ya… Bana göre bunların yanında en kutsal meslek müteahhitlik. Niye mi? Çünkü en başta yüce Allah’ın bize verdiği canı, sığındığımız evi yapan müteahhitlere emanet etmişiz. Buna 6 Şubat’ta hepimiz şahit olduk. Doktora nöbet tuttuğu hastane, Mehmetçiğe asker ocağı; öğretmene, öğrenciye, anneye, babaya yaşadığı evler mezar oldu… Yarım kalan hikayeler, hayatlar… Yeni bir güne uyanmak için girilen yataklar; üzerlerine alınan çarşaflar ve yorganlar binlerce cana kefen oldu…
Yazmak istediğim, kalemimden dökülmek istenen o kadar çok gerçek var ki… Ama müteahhitlere iki çift söz söyleyip yazımı bitireceğim…
Niye mi en kutsal meslek müteahhitlik? Çünkü canımız, malımız, geçmişimiz ve geleceğimiz, değerlerimiz, elimizde var olan her şey, onlara emanet…
Ticaret yaptığınız, para kazandığınız yer neresi olursa olsun, kutsal bir meslek icra ettiğinizi hiçbir zaman aklınızın ucundan çıkarmayın…
Yaptığınız inşaatın demirinden, çimentosundan asla ve asla çalmayın… Çalınan demirin, çimentonun; insan hayatından çalındığı gerçeğini göz ardı etmeyin… Milyonluk binalarınızı diktiğiniz arazilerin analizini iyi yapın… Üç beş kuruş hesabın peşine düşüp, canımızı, malımızı, sevdiklerimizi, geleceğimizi kısacası her şeyimizi elimizden almayın… Canlara ev diye milyonluk mezar satmayın…
Bunları göz ardı ederseniz; doktorun hastanesi, öğretmen ve öğrencinin okulu, askerin kışlası, vatandaşın da evi başına yıkılır, yıkıldı… İşte bunun için önemlisiniz, işinizin önemini dikkate alın… Aksi halde ya enkaz altında kalırsınız ya da yurt dışına bilet ararsınız…
Deprem dolayısıyla hayatını kaybeden tüm yurttaşlarımıza Allah’tan rahmet, yakınlarına başsağlığı, depremzedelere ve ülkemize geçmiş olsun dileğiyle…
Kalın sağlıcakla…
